ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ٥١

سورەتا التوبة · ئایەتا ٥١ ب تەفسیرا کوردی

At-Tawbah

  • مەدینێ
  • ١٢٩ ئایەت
  • جوز ١٠–١١

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿٤٩﴾

    و ژ وان دوڕوییان هه‌يه‌ يێ داخوازا پاشڤه‌مانا ژ جيهادێ دكه‌ت ودبێژت: تو ب ڤێ ده‌ركه‌فتنێ من به‌ربه‌لا نه‌كه‌ كو ئه‌ز ب مالى وژنكان د سه‌ر دا بچم. ب ڕاستى ئه‌ڤ دوڕوییه‌ كه‌فتنه‌ د به‌لایا منافقییێ يا مه‌زن دا. وهندى جه‌هنه‌مه‌ دۆرا ل وان گرتى يێن كوفرێ ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ دكه‌ن، وكه‌س ژ وان ژێ ڕزگار نابت.

  2. إِن تُصِبۡكَ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡۖ وَإِن تُصِبۡكَ مُصِيبَةٞ يَقُولُواْ قَدۡ أَخَذۡنَآ أَمۡرَنَا مِن قَبۡلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمۡ فَرِحُونَ ﴿٥٠﴾

    وئه‌گه‌ر كه‌يفه‌ك وده‌سكه‌فتییه‌ك بگه‌هته‌ ته‌ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- منافقان پێ نه‌خۆش دبت، وئه‌گه‌ر نه‌خۆشییه‌ك ژ شكه‌ستنه‌كێ يان ئاتافه‌كێ ب سه‌رێ ته‌ بێت ئه‌و دێ بێژن: ئه‌م خودان هزر وبيرين، مه‌ هزرا خۆ كربوو له‌و ئه‌م د گه‌ل موحه‌ممه‌دى ده‌رنه‌كه‌فت بووين، و ب كه‌يف ڤه‌ ئه‌و دێ پشت ده‌ن وچن.

  3. قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوۡلَىٰنَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ﴿٥١﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ب گه‌ف وپاشڤه‌برن ڤه‌ بێژه‌ ڤان شه‌رمزاران: تشته‌ك ب سه‌رێ مه‌ نائێت ئه‌و نه‌بت يێ خودێ بۆ مه‌ حه‌زكرى و د له‌وحێ پاراستى دا نڤيسى، وئه‌و دێ مه‌ ب سه‌ر نه‌ياران ئێخت، وخودان باوه‌ر بلا خۆ بهێلنه‌ ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه‌.

  4. قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِۖ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَاۖ فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ ﴿٥٢﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: ما هوين دچاڤه‌رێنه‌ چ بگه‌هته‌ مه‌ ژ بلى شه‌هيدبوونێ يان سه‌ركه‌فتنێ؟ وئه‌م دچاڤه‌رێينه‌ كو خودێ عه‌زابه‌كێ ژ نك خۆ ب سه‌ر هه‌وه‌ دا بينت و ب له‌ز هه‌وه‌ تێ ببه‌ت يان ژى ب ده‌ستێن مه‌ وئه‌م هه‌وه‌ بكوژين، ڤێجا هوين دچاڤه‌رێ بن ئه‌م ژى د گه‌ل هه‌وه‌ دچاڤه‌رێينه‌ كانێ خودێ دێ چ ب سه‌رێ مه‌ وهه‌وه‌ ئينت.

  5. قُلۡ أَنفِقُواْ طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمۡ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ ﴿٥٣﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ دوڕوییان: چاوا هه‌وه‌ دڤێت وه‌سا هوين مالێ خۆ خه‌رج بكه‌ن، و ب چ ڕه‌نگێ بت ب دلێ هه‌وه‌ بت يان نه‌، خودێ خێرێن هه‌وه‌ ژ هه‌وه‌ قه‌بويل ناكه‌ت؛ چونكى هوين ژ دينێ خودێ وگوهدارییا وى دده‌ركه‌فتينه‌.